เรามีชีวิตใหม่โดยไม่รู้ตัว

by kittisiri

หลายคนเห็นว่าข่าววันสิ้นโลกเป็นเรื่องไร้สาระ น่าขบขัน และเป็นเพียงแค่ความโง่งมงายของคนเพียงไม่กี่คนบนโลกที่ใกล้จะสิ้นสุดลงในความเชื่อของพวกเค้า

วันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ.2012 จึงเป็นเสมือนวันที่คนทั้งโลกมี Talk Of The Town เป็นหัวข้อเดียวกัน จนกลายเป็น Talk Of The World ให้ได้ล้อเล่น สนุกสนานเฮฮากันไป
ผมเองก็คุยเล่นกับคนนู้นคนนี้ไปทั่วเช่นกัน
เอาหน่ะ ก็ชีวิตนี้ไม่รู้จะได้มีโอกาสล้อเล่นเรื่องแบบนี้อีกทีเมื่อไหร่

จะมีสักกี่คนที่โง่พอจะไปเชื่อว่าโลกใบนี้มันจะสิ้นสุดลงเอาซะดื้อๆครับ
ใครมันจะไปเชื่อได้ลงคอ
ใคร

แล้วผมก็ค้นพบคนคนนั้น

ผมเพิ่งรู้ข่าวจากเพื่อนสนิทว่าเค้าพบคนคนนึงที่เชื่อหมดใจว่าชีวิตของเค้าและทุกคนบนโลกจะจบลง
แรกฟังเป็นเรื่องน่าหัวเราะ
แต่ตอนนี้ผมชักอิจฉาคนคนนั้นเข้าซะแล้วล่ะครับ

ชายคนนั้นไม่ได้เป็นคนพิการทางสมอง บกพร่องทางสติปัญญา หรือเป็นบ้าแต่อย่างใด
แท้จริงแล้วเค้าเป็นถึงเจ้าของกิจการขนาดเล็กแห่งหนึ่งเสียด้วยซ้ำ
และผลจากความเชื่อประหลาดๆนี้เอง เค้าจึงตัดสินใจปิดกิจการที่สร้างมากับมือลง แล้วรีบใช้วินาทีที่เหลืออยู่ให้คุ้มค่าที่สุด

เป็นไงครับ
ได้ยินครั้งแรกแล้ว ฟังดูน่าขันเหมือนกับที่ผมเคยรู้สึกไหม
แล้วพอโลกไม่แตกขึ้นมาล่ะ จะทำไงต่อ  บริษัทก็ปิดไปแล้ว เผลอๆเงินที่มีก็อาจจะใช้ไปหมดแล้วก็ได้  คำถามแว๊บขึ้นมาในหัวผมทันทีหลังจากเพื่อนเล่าจบ
ผมหัวเราะกับเพื่อนต่อ คาดเดาจุดจบของชายคนนั้นหลังวัน(ไม่)สิ้นโลกไปต่างๆนาๆ
หารู้ไม่ว่าตัวเองจะมานั่งอิจฉาเค้าในภายหลังขนาดนี้

สำหรับผมแล้ว การได้รู้วันตายของตัวเอง ดีกว่าการไม่รู้เยอะมากเลยนะ
เพราะเรามีโอกาสได้วางแผนช่วงเวลาที่เหลือน้อยนิดนั้นได้ตามต้องการ
เสี้ยววินาทีก่อนตายจะได้ไม่ต้องมาคิดเสียดาย ว่าโถ่ ถ้ารู้งี้นะ จะรีบไปทำนู่นก่อน ทำนี่ก่อนดีกว่า

แต่สิ่งที่น่าอิจฉาที่สุด ก็คือโลกมันยังไม่แตก
สำหรับชายคนนั้นแล้ว ข้อเท็จจริงง่ายๆข้อนี้ มันคือปาฏิหาริย์
ปาฏิหาริย์ชัดๆ
จะดีแค่ไหนถ้าเรารู้วันตายของตัวเอง ทำทุกสิ่งอย่างก่อนตายเพื่อไม่ให้เสียดายที่ได้เกิดมา แล้วพบว่าเส้นตายนั้นไม่มีจริง

แต่เราไม่เคยเชื่อ
และเรายังมีชีวิตอยู่
ชีวิตใหม่ที่เราไม่รู้ตัว

ถ้าทุกคนบนโลกคิดแบบชายคนนั้น
เราคงเห็นวันที่ 21 ธันวาคม 2012 มีคนเดินทางไกลกลับบ้านไปอยู่กับครอบครัว
มีคนขอโทษ และให้อภัยกัน
มีคนบอกรัก
มีสิ่งดีๆเกิดขึ้นมากมาย
และเราอาจค้นพบว่าวันที่ 22 ธันวาคม 2012 คือวันที่ดีที่สุด
วันที่มีคนตัดสินใจเริ่มต้นทำความฝันของตัวเองกันมากขึ้น
วันที่เราเรียนรู้ที่จะให้อภัยกันได้ง่ายขึ้น
วันที่เราจะปล่อยให้ความโกรธทำร้ายเราได้น้อยลง
วันที่เราจะเริ่มใช้เวลาที่เหลืออย่างมีคุณค่ามากที่สุด

เพราะเรามีชีวิตใหม่ โดยที่เรารู้ตัว

และเราได้เข้าใจแล้วว่า ความหมายของชีวิตนั้น คืออะไร

Advertisements