อย่าหยุดฝัน

by kittisiri

เราทุกคนมีความฝัน

ผมเองก็มีความฝัน

อาจเป็นเพราะผมเบี้ยวฝันตัวเอง ไปทำธุระที่ต่างประเทศ 3 วัน
เช้านี้ฝันผมมันเลยยากผิดปกติ
กว่าจะวิ่งครบเวลาที่วางไว้ ผมก็หอบจนตัวโก่งไปหลายรอบ

3 ทุ่ม 10 นาที  ในชุดอยู่บ้าน
ผมลุกไปใส่รองเท้าวิ่งด้วยความมึนงง
แล้วก็วิ่ง วิ่ง วิ่ง
ไม่ยอมเปิดใจฟังขาทั้ง 2 ข้าง ที่มันกำลังร้องเรียกให้พักจนกว่าจะฟิตซะก่อน

โอ้โห  เหนื่อยกว่าตอนเช้าอีกครับ
ผ่านไปแค่ 22 นาที ผมก็จะไม่ไหวแล้ว
ขามันจะเปลี่ยนจากเมื่อยเป็นชาอยู่รอมร่อแล้ว
จนกระทั่งเสียงเพลงเพลงนึงดังขึ้น

ท่อนแรกบอกผมว่า..
“มีคนเป็นล้านต้องหยุดตัวเอง ยอมพ่ายแพ้และทิ้งฝันไป
ไปไม่ถึงฝันอันยิ่งใหญ่ เพราะเค้าท้อใจตัวเอง”

ยังไม่ต้องถึงท่อนต่อไปหรอกครับ
ความเมื่อย ความเหนื่อย ความล้าเมื่อกี๊นี้มันหายไปไม่รู้ตัว

ผมเชื่อว่าคุณเองก็มีความฝัน
ลองหลับตา แล้วนึกถึงความฝันของคุณดูดีไหมครับ
มันอาจจะคล้ายกันกับฝันของผม หรือแตกต่างกันราวฟ้ากับเหวก็ได้
ไม่ว่ายังไง  ผมอยากให้ลองฟังสิ่งที่เพลงนี้บอกดูสักครั้งก่อนบทความนี้จะจบลง
(ที่นี่ครับ)

เราทุกคนมีความฝัน
และเหตุที่เราเรียกมันว่าความฝัน เพราะมันยังไม่เป็นความจริง

ฝันของบางคนมีขนาดเล็ก ของบางคนมีขนาดใหญ่
บางคนฝันใกล้ บางคนฝันไกล
แต่สิ่งที่สำคัญกว่า คืออย่าปล่อยให้มันเป็นเพียงความฝัน

“ทางเดินอาจไม่มีดอกไม้  เดินลุยฝ่าขวากหนามให้ยิ้มเข้าไว้
ทำตามความตั้งใจ  อย่าหยุดฝัน.. เธอจะไปไม่ถึง..”

ใช่ครับ
อย่าหยุดนะครับ
เพราะถ้าไม่หยุดความฝัน มันต้องกลายเป็นความจริงเข้าสักวันละน่า

Advertisements